اخبار سرگرمیفناوری اطلاعات

مصاحبه بی‌سابقه مدیر ارشد اپل؛ مردی که صنعت تراشه را به لرزه درآورد

سری S که در سال ۲۰۱۵ عرضه شد، از نوع سیستم‌ چندتراشه‌ای کوچک‌تر SiP است که در اپل واچ به‌کار می‌رود. تراشه‌های سری H و W نیز در ایرپادز استفاده می‌شوند. تراشه‌ی U ارتباط بین دستگاه‌های مختلف اپل را ممکن می‌کند و جدیدترین تراشه‌ی اپل، R1، قرار است اوایل ۲۰۲۴ در هدست ویژن پرو عرضه شود.

اپل می‌گوید قدرت تراشه‌ی R1 در پردازش داده‌‌های دریافتی از دوربین‌ها، حسگرها و میکروفون‌های هدست واقعیت مجازی ویژن پرو به‌حدی زیاد است که می‌تواند تصاویر را با تاخیر تنها ۱۲ میلی‌ثانیه روی نمایشگرها بیندازد. تراشه‌ی H2 که در نسل دوم ایرپادز پرو به‌کار رفته، به حذف بهتر سروصدای محیط کمک می‌کند. تراشه‌ی S9 درون اپل واچ سری ۹ و اپل واچ اولترا ۲ قابلیت‌های خاصی مانند «دابل‌تپ» را ممکن می‌کند.

در آیفون، تراشه‌ی A11 Bionic که در سال ۲۰۱۷ عرضه شد، اولین اپل سیلیکون مجهزبه موتور عصبی بود که وظایف مبتنی‌بر هوش مصنوعی را به‌صورت محلی روی دستگاه پردازش می‌کند. تراشه‌ی جدید A17 Pro نیز که اولین تراشه‌ی سه‌نانومتری جهان است، قابلیت‌های پیشرفته‌ای چون عکاسی محاسباتی و رندرینگ پیشرفته‌ی گیمینگ را به آیفون ۱۵ پرو و آیفون ۱۵ پرو مکس می‌آورد.

ساخت تراشه اختصاصی؛ تصمیمی پرریسک و نامتداول

اپل در چرخشی ۱۸۰ درجه که در صنعت نیمه‌هادی کمتر اتفاق می‌افتد، در سال ۲۰۲۰ از پردازنده‌های پی‌سی اینتل روی برگرداند و سراغ استفاده از تراشه‌های اختصاصی M1 در مک‌بوک ایر و سایر مک‌ها رفت.

سروجی درباره‌ی طراحی تراشه از صفر گفت به‌جز بحث مقیاس‌پذیری، «تمرکز در سطح محصول» نیز به کمکشان آمده است.

ساخت تراشه برای آیفون شرایط خاصی دارد. باید به مدیریت دما، عمر باتری و بهترین عملکرد در عین بهینگی مصرف انرژی فکر کرد. این محدودیت‌ها به نفع ما عمل کردند، چون کمک کردند به معماری‌ای برسیم که اینقدر از نظر مصرف انرژی بهینه بود که وقتی آن را برای آیپد و مک ارتقا دادیم، توانستیم قدرت‌نمایی کنیم.

تمرکز بعدی را روی مالکیت معنوی یا همان تکنولوژی گذاشتیم. حالا می‌خواهد این تکنولوژی، CPU باشد یا گرافیک یا پردازش تصویر. از همان ابتدا می‌دانستیم که قرار نیست تمام این تکنولوژی‌ها را خودمان همان روز اول توسعه دهیم. پس از جایی که می‌توانستیم مجوزش را کسب کنیم، شروع کردیم و کم‌کم به بقیه رسیدیم. تا اینکه امروز تمام تکنولوژی‌های لازم برای ساخت محصولاتمان را در اختیار داریم و همه‌شان هم در نوع خود بهترین هستند.

ترنوس نیز درباره‌ی تصمیم اپل به تولید تراشه‌ی اختصاصی گفت:

مک برایمان نقطه‌ی عطف بود، چون اولین محصولی بود که سال‌ها داشتیم با تراشه‌ی دیگران آن را می‌ساختیم و بعد یک‌دفعه تصمیم گرفتیم آن را با تراشه‌ی خودمان بسازیم. هنگام طراحی محصول معمولاً پای بده‌بستان در میان است. مثلاً برای افزایش عمر باتری مجبور می‌شویم از باتری بزرگ‌تری استفاده کنیم، اما از آن سمت، دستگاه ضخیم‌تر و سنگین‌تر می‌شود. با مصرف انرژی بیشتر هم می‌شود عملکرد را بهبود داد، اما اینطوری عمر باتری آسیب می‌بیند و باید از خنک‌کننده استفاده کرد که ممکن است سروصدای زیادی ایجاد کند.

 

ترنوس: با آوردن اپل سیلیکون به مک انگار قوانین فیزیک عوض شد

اما وقتی که ما اپل سیلیکون را به مک آوردیم، مثل این بود که قوانین فیزیک عوض شده است. انگار یک‌دفعه می‌توانستیم مک‌بوک ایری بسازیم که فوق‌العاده سبک و نازک است، بدون فن اما با عمر باتری ۱۸ ساعته و عملکردی که حتی از مک‌بوک پرویی که آن زمان می‌فروختیم، بهتر بود.

 

ترنوس: فقط قوانین فیزیک و زمان می‌تواند جلوی ما را بگیرد

اکنون ما مک‌بوک پرو با تراشه‌ی M3 Max داریم که ۱۱ برابر سریع‌تر از سریع‌ترین مک‌بوک پرو اینتلی است که تا همین دو سال پیش می‌فروختیم. عمر باتری هم ۲۲ ساعت است و فن در بیشتر موارد روشن نمی‌شود. من معتقدم که هیچ‌وقت نباید هنگام تولید محصول اجازه دهیم قوه‌ی تخیل یا خلاقیت جلویمان را بگیرند. اگر قرار است چیزی جلوی ما را بگیرد باید قوانین فیزیک و زمان باشد.

پردازنده‌های اینتل مبتنی‌بر معماری x86 هستند که اکثر سازندگان پی‌سی سراغش می‌روند، چراکه در طول سال‌ها نرم‌افزار بسیاری برایش توسعه یافته است. اما اپل پردازنده‌های خود را برپایه‌ی معماری آرم طراحی می‌کند که با مصرف انرژی کمتر، عمر باتری دستگاه را افزایش می‌دهد.

عملکرد رضایت‌بخش تراشه‌ی M1 اپل در سال ۲۰۲۰ توانست نظر تراشه‌سازان بزرگی چون کوالکام و احتمالاً ای‌ام‌دی و انویدیا را به ساخت پردازنده‌های مبتنی‌بر آرم جلب کند. اپل در سپتامبر ۲۰۲۳ قراردادش با آرم را دست‌کم تا سال ۲۰۴۰ تمدید کرد.

۱۳ سال پیش، اقدام اپل به عرضه‌ی تراشه‌ی اختصاصی به‌عنوان شرکتی که تراشه‌ساز نیست، کار بسیار غیرمعمول و پرریسکی تلقی می‌شد، چراکه رقابت در بازار نیمه‌هادی به‌شدت نفس‌گیر و هزینه‌بر است؛ اما از آن موقع تاکنون، شرکت‌های دیگری چون آمازون، گوگل، مایکروسافت و تسلا به ساخت تراشه‌های اختصاصی خود روی آورده‌اند.

منبع زومیت

Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا